Eren Kumcuoğlu » Farklılaşma

Internet ve evrim

Eren Kumcuoğlu — Mon, 13 Oct 2008 21:24:00 +0000

Internet’i seviyorum.
Sadece iletişim açısından sağladığı kolaylıklardan dolayı değil, hayatlarımızı ve yüzyıllardır süregelen alışkanlıklarımızı geri döndürülemez biçimde değiştirdiği için.

Ekonomiye getirdiği dinamizm açısından bakacak olursak, internet, bir çok yeni iş koluna gebe. İşin güzel yanı, bu işleri kurabilmek için eskisi gibi yoğun sermaye değil, genellikle iyi bir fikir yeterli oluyor!

“Her gün bir ürün, en uygun fiyata” konseptli siteler bu ara pek revaçta. Bu segment’in tartışmasız lideri olan indragandi.com pazardan çekildiğinden beri bir çok yeni site yayına girdi…

Bu segment’te indragandi’nin boşalttığı koltuğu doldurmak için kıyasıya bir yarış verilirken beklenmedik bir şey oldu.
İndirim Listesi yayın hayatına girdi ve bu sitelerin fırsatlarını yayınlayarak insanları tek tek site takip etme zahmetinden kurtardı!

Fikrin içinden çıkan yeni fikir, yeni kurallar.
Diğerleri?
Onlar artık İndirim Listesi için bir araç…

Gücün tanımının fiziksel kuvvet’ten finansal varlığa, finansal varlıktan fikirsel zenginliğe kaydığına şahit olduğumuz bir yüzyıldayız, ve bu çok hızlı gerçekleşiyor…

Bu açıdan bakarsak “Evrimsel” bir değişim bile diyebiliriz.

Proaktif davranmak…

Eren Kumcuoğlu — Sat, 11 Oct 2008 06:14:00 +0000

“Değişime uyum” sizde neyi çağrıştırıyor?

Proaktif davranmak değişime uyum sağlamak mıdır?

Bence “değişime uyum sağlamak” reaksiyon göstermenin ta kendisi!

Ben “proaktif davranmak” tanımını, koşullara uymak değil, yeni koşullar yaratmak olduğuna inanıyorum.

Şayet bir gün “Böyle bir şey yapmışlar, biz de böyle yapmalıyız” cümlesini duyarsanız, bilin ki şaşırtan eylemi yapan gizli özne proaktif davranan taraftır.

Bu cümleyi sarfedenler için ise söylenecek özel bir şey yok, çünkü onlara her yerde rastlamak mümkün…

Kimler bayramda gazeteye reklam vermez?

Eren Kumcuoğlu — Fri, 03 Oct 2008 09:12:00 +0000

Buram buram bir “biz batıyoruz, haberiniz olsun” çalışması.
Agresif bir metin, “bizi unuttunuz!” saldırganlığı var sanki… Metni büyütüp okuyabilirsiniz.
Yine de beni çok neşelendirdi!

Bir kaç ekleme de ben yapmak isterim; Kimler bayramda gazeteye reklam vermez?

-Bu mecranın içerisine girerek farklılaşacağına inanmayanlar.
-Gençleri başka yerlerde tavlamak isteyen marka yöneticileri.
-Sokağa atılacak parası olmayanlar.
-Gazetelerin (zaten çok düşük olan) eski tirajlarını da yitirdiğine inananlar.
-Aklını kullanıp insanlara daha yakın olan, onlara dokunabilecek mecralara yatırım yapanlar.
-Görsellerin gazete sayfalarında güzel görünmediğini düşünenler.

Benim bir kalemde sıralayabildiklerim bunlar.
Eklemeleriniz olursa beklerim…

Değişime uyum

Eren Kumcuoğlu — Thu, 18 Sep 2008 06:48:00 +0000

Son zamanlarda herkesin tek derdi var; Yeni Facebook tasarımı.

“Back to old Facebook” butonu kalkınca bu durum bir anda bütün dertlerimizin önüne geçti, öyle ki bir çok insanın kişisel iletisinde yeni Facebook tasarımına lanet (hatta küfür) yağdırdığını ve bu konuda sızlandıklarını görüyorum.

Değişime direnç göstermek çoğunluğun tepkisidir.
Pek az insan yeniliği (gelişmeyi) benimseyebilir.
Benimseyenlerin çok daha azı da bundan kendine bir fayda çıkarır, onlara “innovator” diyoruz!

Alın size mikro bir iş fikri; Bir sürü insan eski Facebook için kıvranıyor, bir paravan web sitesi (ya da application) tasarlayıp Facebook’u eski haline getirebilirsiniz…

1 milyon müşteriniz şimdiden hazır…

Tüketici olduğumuzu unutmak

Eren Kumcuoğlu — Thu, 14 Aug 2008 15:13:00 +0000

Evin bir işini halletmek için bir dükkana giriyorum, ürünlere bakıyor, kararımı veriyor ve satışı yapan arkadaşla eve gelinip ölçü alınacak tarih hakkında karara varmaya çalışıyorum.

“Yarın saat 9 olabilir” diyor, “çünkü yarın Fatih Belediyesi’ne çok yüklü miktarda bir siparişimizi teslim edeceğiz…”

“Vay canına! Demek Fatih Belediyesi’yle çalışıyorsunuz… Çok etkilendim!” demem gerekiyordu sanırım.

Pazarlama iletişimcileri de benzer endorsement’ları kullanırlar, kimi zaman etkilemek, kimi zaman inandırıcı olmak için…
“X kurumunun tercih ettiği marka”, ya da “X’lerin tercihi” gibi.

İşletmelerden içeri çalışmak için girdiğimizde tüketici olduğumuzu unutuyoruz ve başka şeylere odaklanıyoruz. Tüketici olarak düşündüğümüzde, kaçımız buna gerçekten önem vererek bir ürün/hizmet tercih ediyoruz?
Şampiyonun mayosunu, diş hekimlerinin kullandığı diş macununu, Fatih Belediyesi’nin stor perdecisi… Size bir şey ifade ediyor mu?

Hatırlanmak

Eren Kumcuoğlu — Mon, 28 Jul 2008 07:40:00 +0000

Telefon çalıyor ve bir ses “merhaba” diyor, “Eren bey hatırladınız mı geçtiğimiz günlerde görüşmüştük? Ben …”

“Hayır hatırlayamadım” deyince bozuluyor.

Bu soruyu sorarken kendisini hatırlamamı sağlayacak bir intiba bıraktığından emin gibiydi…

Bunu soran kimse bir iletişimciydi…

Siz böyle sorular soruyor musunuz?

Eğer soruyorsanız, insanlara kendinizi hatırlatacak özel birşey yapıyor olmanız lazım! Giyim-kuşam haricinde, selamlamanız, sohbeti yürütüş şekliniz, kapanış cümleniz, hatta attığınız maillerin sonuna koyduğunuz imzanız bile karakteriniz ve mizacınız hakkında ipucu verebilir.

Her insan hatırlanmak istiyor, ancak bunun için çok azı çaba harcıyor…

Huggies Little Swimmers

Eren Kumcuoğlu — Mon, 21 Jul 2008 07:03:00 +0000

Ürün geliştirme açısından akıllıca, farklı, çok spesifik, yalnızca yaz aylarında denize/havuza giren bebekler için bir bez üretmek…

Bir süredir TV’da reklamlarını görüyorum. Hani şu bebeğin, havuzun içinde, annesinin kollarında oyunlar oynadığı reklamı diyorum…

Reklamdan sonra aklımda kalan tek şey, benzer bir manzara gördüğümde o havuza girmek için can atıp atmayacağım oldu.

Her ne kadar bez için “sızdırmaz” deseler de, böyle bir şeyin garantisinin olmayacağı aşikar.

Annenin yanlış bağlaması, çocuğun hareketi, bezin içinde bulunduğu koşullar gibi değişkenlerle suya üre karışması çok muhtemel.

Bezle havuza giren bir bebekle kim aynı yerde yüzmek ister sevgili Kimberly Clark?

Reklamda havuz yerine yukarıdaki kare kullanılsaydı bence daha uygun olurdu…

DEW reklamı başarılıdır, çünkü…

Eren Kumcuoğlu — Wed, 16 Jul 2008 06:00:00 +0000

Pazar sabahı TV’de İsmail YK konser görüntüleri dönüyor.

İsmail YK. “O da kim?” diyeniniz var mı?

Hani şu “bombabomba.com” ve “bas gaza yavrum” şarkılarını söyleyen kişi.

Kendi kendime hep sorardım “Bunlar nasıl albüm yapabiliyor?” diye.

Kendi küçük dünyam için elbette geçerli bir soru, ancak dışarıda kocaman bir dünya var ve o dünyada yaşayanların birçoğu İsmail YK’yı seviyor!

Tıpkı şu çok eleştirilen DEW motor yağları reklamı gibi.

Mesleğinize “pazarlamacı” diyorsanız yazısının yorumlarında bahsettiğimiz “aynılık” ve “insanlardan uzak yaşama”, bir kreatif direktör olsaydınız size, DEW için daha sofistike, sanatsal yönü ağır ve mesaj kaygılı bir reklam senaryosu yazdırabilirdi.

Ve müthiş yaratıcı fikrinize rağmen hatırlanmazdınız.

Reklamı hiç izlemedim, ancak filmin inanılmaz bir media coverage’ı oldu ve en az 20 yerde okudum.

Reklam filmini dahi görmediğim, ancak motor yağı deyince aklıma kazınmış markalardan biri olan DEW. Üstelik, reklamı sevenler de cabası!

Çok uzağa bakmaya gerek yok, Süheyl ve Behzat Uygur kardeşlerin 20 senedir program yapmayı başardığı, Acun Ilıcalı’nın programlarının izlenme rekorları kırdığı, Recep İvedik’in komik olarak nitelendirildiği bir ülkede yaşıyoruz.

Ne zaman sanata bu kadar susadık ki, müşterisine bu kadar media coverage ve bilinirlik yaratan DEW reklamlarını (ve dolayısıyla balajans’ı) eleştiriyoruz?

Organik… Nereye kadar?

Eren Kumcuoğlu — Wed, 09 Jul 2008 14:43:00 +0000

Sık kullanılan her kavramın, her kelimenin içi boşalıyor.

Önce kaliteli, sonra lezzetli, ardından sağlıklı…

Şimdi de organik!

Market içerisinde organik olan bir sürü ürün var ve organik olması artık tüketicide bir fark yaratmıyor.

Çünkü herşey organiğe dönüyor!

O halde Organik Rakı‘da bu haftanın şakası olsun…

Perspektif değiştirmek işe yarayabilir

Eren Kumcuoğlu — Tue, 03 Jun 2008 07:38:00 +0000

Geçenlerde bir dostum yakındı; “Şirkette anlamadığım işleri bana devrediyorlar!” diye.
Zaman zaman herkes bu tip durumlarla karşılaşabilir. Benim de başıma geliyor.

Bunun iki çözümü var;

Bu işi pas edecek bir başkasını bulup kendini kurtarmak,
Ya da bunu kabul ederek, öğrenmek için bir fırsat olarak görüp üstesinden gelmek.

Yapmak istemediğiniz ya da kabiliyetinizin dışında işler mi var?
Bunları “öğrenmek” için bir fırsat olarak görmeyi hiç denediniz mi?
Siz yukarıdaki çözümlerden hangisini uyguluyorsunuz?