Cuma’dan Salı gününe kadar kafamı toparlamak, tazelenmek ve yeni fikirler üretebilmek için yıllık iznimin bir bölümünü kullandım.

Tatilden önce ve tatil boyunca yaşadığım bazı aksilikler / fiziksel kazalar yetmemiş olacak, hepsinin üzerine bugün de bir motorsiklet kazası geçirdim.

Başıma gelenleri sorgulayan bir zihin, bozuk bir moral, dinlenmekten ziyade yorulmuş bir bünye, irili ufaklı ezikler / morluklar ve dağılmış bir motorsiklet kaldı geriye.

Bunları mazeret göstererek haftasonuna kadar biraz ara vereceğimi bildirmek istedim, hepsi bu.

Hepinize kazasız belasız günler dilerim…

Bu ütopik listenin altına yorumumu yazdım, Yüce’de bu yorumu blogumda paylaşmamı önerdi.

“Zaman dilimi olarak içinde az bulunduğum pazarlama-iletişim camiasını düşündüm ve genç bir iletişimci olarak soruyorum;

İyi sunum yapmak… Kaç pazarlamacı-iletişimci gerçekten iyi sunum becerilerine sahip?

Okumak… Kaç pazarlamacı bilgilerini taze tutmaya çalışıyor, bildiklerini yeniden hatırlıyor?

İsmi google’landığında nitelikli sonuçlara ulaşılması… Kaç pazarlamacı “online community evangelist”lik yapıyor?

Blog yazması-okuması… Yok canım!

Ayaküstü sohbetlerin ustası olması… Kaç pazarlamacı etrafındakilerle doğru dürüst iletişim kurabiliyor?

Benim gördüğüm kadarıyla bizim pazarlamacı-iletişimcilerimiz iyi sunumu, uzun yazıları madde haline getirip toparlamakla tanımlıyor.

Okumaya “bullshit” diyor. Ajanslarda kitaplara gülünüp geçiliyor, kurumsalda ise “sen toysun kitap okumaya devam et” deniyor.

Trend takibi mi? Daha neler!

İsmi google’landığında sonuç çıkmaması çok normal. İnternet’te neymiş? Facebook’tan ve MSN’den ibaret bir oyuncak.

Blog okuması-yazması da nerden çıktı? Akşama Şamdan’da parti var adamım, vakit ayıramam böyle şeylere!

En ölümcül günah ise şu sohbeti becerememe konusu. Sorumlusu olan unsur, yukarıdaki olumsuzlukların hepsinde bulunuyor bana göre; Kibir.

Pazarlamacılarımız-iletişimcilerimiz o acaip kibirlerinden kurtulabilseler, insanlarla diyaloğa girmekten çekinmeseler, başarısızlıklarından ders alabilseler… Belki o zaman iyi bir pazarlamacı, iyi bir iletişimci olabilirler.

Geri kalanı kendiliğinden olacaktır…”

Benim mevcut durum görüşüm budur. Daha tecrübeli (ya da tecrübesiz!) olup ekleme yapmak isteyen var mı?

Çok başarılı bir sunum olmadığının farkındayım, ancak kendimi en kısa yoldan ifade edebileceğim formatın bu olduğunu düşünüyorum.

Bir istatistiğe göre 1 motosiklet sürücüsü, bu bilinci ister istemez etrafındaki 100 kişiye aşılıyor.
Ben daha fazlasına ulaşmak istedim.
Siz de etrafınızdakilerle bu bilgileri paylaşabilirseniz, belki ufak çaplı da olsa bir değişim yaşanır.
Ne de olsa değişim, bireylerden başlar…

Özel günleri hatırlamakta hep sorun yaşadım; belki bana o kadar da özel gelmedikleri içindir.

Yaşgünleri, yıldönümleri ve diğer “özel günler”…

Bu kayıtsızlığın nedeni, zaten ilgilendiğim (ya da ilgilenmediğim) insanlara yeterli özeni zaten gösterdiğimden olabilir.
Sizinle paylaşımı özel günlerden ibaret olan insanların doğum gününüzü kutlaması sizin için bir şey ifade eder mi?
Hep yanınızda olan insanların bu tip günleri hatırlaması gerekir mi?

Benim her iki soruya da cevabım; hayır!

DtbD? için (ilk zamanlardaki kadar olmasa da!) yeterli özeni gösterdiğimi düşünüyorum.
Umarım siz de öyle düşünüyorsunuzdur.

Biz onların anlayamadığı kavramlarla bir şeyler başardıkça onlar daha çok hırslanacak, ancak yine durumu düzeltmek için bir şey yap(a)mayacaklar. Çünkü bu, yetenek, kapasite, kafa meselesi.

İnsanlar tarih boyunca anla(ya)madıkları şeylere ya saçmalık deyip geçmişler, ya da onlardan korkmuşlardır. En zavallı grup ikisini birden bünyelerinde taşıyan insanlardır. Zira olanı biteni anla(ya)madıkları gibi, bir de kendilerini haklı çıkarmaya, sizi de karalamaya çalışırlar.

Sanmayın ki bu satırları öfkeyle yazıyorum. Aslında benimle yaşıt ya da daha genç arkadaşlara demek istediğim şu; Karşınıza, sizden çok öncedir makamında oturan, kişisel başarıları sınırlı, genç ya da yaşlı da olsa öğrenmekle sorun yaşayan, kendisinin en iyiyi bildiğini iddia eden, aşırı kompleksli insanlar çıkıp sizi demoralize etmeye çalışabilirler.

İstedikleri şey eski köye yeni adetler getirmemeniz, sivrilip, yeni kahraman olmamanız.
Yılmayın! Onları anlayın; Çünkü korkuyorlar. Daha donanımlı, daha yetenekli, daha hızlı öğrenen, daha hızlı cevap veren, daha çok iş bitiren sizsiniz.

Onların asla anla(ya)mayacağı şeyleri siz hep biliyor olacaksınız. Bu yüzden onlardan hep bir kaç fersah önde olacak, zamanı gelince üstlerine basıp yolunuza devam edeceksiniz.

Günün sonunda kazanan olduktan sonra bunların hiç bir önemi kalmayacak. Sizin için.